Whytevote, grotere electorale onzin krijg je niet

We hebben lang getwijfeld om iets over deze “partij” te schrijven omdat ze zo enkel maar meer aandacht krijgen. Toch zijn er vele jonge mensen die overwegen om voor Whytevote te stemmen (als ze al aan de nodige handtekeningen geraken om hun lijsten in te dienen). Het initiatief presenteert zich als de enige vertegenwoordigers van de blancostemmers. Eenmaal de leden van Whytevote verkozen raken in het parlement, stemmen ze over álle aangelegenheden blanco. Daar zullen ze ook voor worden betaald: intensief wetgevend werk mag je van hen ook niet verwachten… Maar er is 1 grote denkfout die Whytevote maakt, en die is zo pertinent dat je je zal afvragen of de goede intenties zich tegen hen zullen keren.

We maken de analyse dat de meeste mensen die hun geloof in de politiek kwijt zijn, niet blanco stemmen omdat ze neutraal staan in verschillende kwesties. In tegendeel, een zeer groot deel van deze mensen wil net dat de politiek minder besluiteloos is. De afgelopen decennia hebben de meeste West-Europese landen te maken gehad met ‘conciërge-regeringen’. Anders dan een herschikking van de bevoegdheden sinds de Sint-Michielsakkoorden, zijn er geen grote inhoudelijke hervormingen gebeurd. Wat specifiek ons land betreft, klaagt iedereen aan dat datgene wat wél verandert slechts gerommel in de marge is. We schrijven 2022 en we zien nu dat onze regeringen totaal lamgeslagen zijn als het om beslissingen gaat. Middenklassers die eerder hun facturen konden betalen, worden regelrecht de armoede ingeduwd.

Mensen verwachten daarom antwoorden op hun vragen. Je kan misschien als volksvertegenwoordiger of minister de verkeerde antwoorden formuleren – iets wat op termijn zal moeten uitwijzen -, maar dan heb je op zijn minst het aangedurfd om een beslissing te nemen. Terwijl die slagvaardigheid meer dan ooit nodig is, vervoegt Whytevote zich in het rijtje van feitelijke nietsdoenerij en willen ze van ons belastinggeld profiteren om het knopje “onthouding” in te drukken. Daarmee willen ze een statement brengen over democratie en een signaal uitzenden naar de particratie, een elite waarbij je terecht vraagtekens bij kan plaatsen. Maar wat betekent dat, onthouding stemmen?

Niet alle democratische landen hebben deze knop. In de Belgische democratische traditie heb je deze mogelijkheid wel. Echter is een onthouding in geen enkel opzicht een neutrale knop. De knop wil zeker niet zeggen dat je vlees noch vis stemt. De knop wil nog minder zeggen dat je daarmee stokken in de wielen van de particratie steekt. De onthoudingsstemmen worden altijd in rekening gebracht wanneer het quorum wordt bepaald. In het geval van het Vlaams Parlement wil dat zeggen dat er de helft+1 volksvertegenwoordigers aanwezig moet zijn om de stemming gelding te verklaren. Als er meer voorstemmen als tegenstemmen zijn, ook al haalt geen van beide groepen een meerderheid, zorg jij met je onthouding (en dus je aanwezigheid) ervoor dat je een van beide groepen alsnog aan een meerderheid helpt (de voorstemmen in dit geval).

Dat heeft zware consequenties. Stel je eens voor – en dat is zeker geen karikatuur – dat je als Whytevote-lid aanwezig bent en meestemt over een ethische kwestie, Laat ons even zo’n heet hangijzer nemen als abortus (een wetsvoorstel dat abortus mogelijk maakt tot 10 weken voor de geboortetermijn), en het stemgewicht lijkt in het voordeel te zijn van de voorstemmers, riskeer je met je zogezegde neutrale stem het wetsvoorstel mee goed te keuren. Daar sta je dan met je neutraliteit. Je hebt de blancostemmers een dienst bewezen en een nieuwe wet laten geboren worden, misschien eentje dat jou helemaal niet bevalt. Maar je moest je houden aan de ‘partijdoctrine’ van Whytevote en onthouding stemmen.

Het voorgaande voorbeeld is een algemeen ethische kwestie, maar in tijden van recessie en mensen die dreigen te verdrinken tussen de facturen die ze niet kunnen betalen, zal Whytevote geen antwoorden kunnen geven. Het lijkt ons dat de mensen achter het initiatief zich niet enkel onvoldoende serieus hebben ingelezen over de werking van de parlementen, maar ze lijken evenmin gedreven door een sociaaleconomische ‘sense of urgency’. Je voert oppositie, maar je bent letterlijk ‘demandeur de rien’. Wij van het Nationaal-libertarisch Kompas daarentegen zijn bekommerd om de koopkracht van de mensen en om de productiviteit van ons land. Wij denken aan politieke ingrepen die de mens tot niets dwingen, maar die overheid doet teruggeven wat ze van de mensen afpakt in de vorm van allerlei belastingen, taksen en overige beperkingen. Dat zijn quick-wins die meteen kunnen gebeuren.

Stem als libertarier daarom op de enige echte protestpartij VRIJHEID!

Persbericht: Samenwerking Vrijheid en Volksliga voor de verkiezingen

De huidige politiek doet pijn aan de ogen. De overheid is niet almachtig. Geregeld worden
maatregelen genomen die achteraf gewoon verkeerd en zelfs schadelijk blijken. De illusie
dat de overheid bij machte is alles te controleren en te besturen doet de politiek vastrijden.
We zijn overgereguleerd. Monopolieposities verhinderen nieuwe ontwikkelingen. We zitten
met logge administraties en beslissingsstructuren. Er is dringend nood aan een kleinere, meer
bescheiden overheid. Het kerntakendebat moet worden gevoerd.


De overheid is de mensen vergeten en verloren.
De nieuwe partij Vrijheid en de libertaire partij Volksliga gaan bij de volgende verkiezingen
samen opkomen op één lijst. Een lijst onder de naam “Vrijheid”. Onze programma’s liggen
zeer dicht bij elkaar. Er is nood aan een echt alternatief voor de mensen die zoals wij, vinden
dat deze politiek zo niet verder meer kan.


Binnen het huidige politieke aanbod hebben mensen die niet meer willen stemmen voor de
traditionele partijen, geen echt alternatief. Er zijn alleen de extremen. Daardoor zit er een
gigantisch gat in het politiek aanbod. We hebben dat zelf ondervonden. We wisten zelf niet
meer voor wie te stemmen. Dus hebben we zelf elk een partij opgericht.


Het is niet gezond dat wie de politiek niet meer kan aanzien, voor extremen of separatisten
gaat stemmen zonder eigenlijk extremistisch of separatistisch te zijn. Daarvan wordt nu
misbruik gemaakt. De extreme partijen zijn tapijtverkopers geworden die mikken op de
protestkiezers. Hoewel die kiezers niet achter hun extremistisch programma staan. Dat is
bijzonder ongezond omdat die kiezers opnieuw gaan bedrogen worden. Wij hebben het
programma dat beantwoordt aan de wensen van die kiezers. Omdat we zelf vinden dat het
zo niet langer kan.


We willen de mensen een stevig, gefundeerd en reëel alternatief geven. Daarom willen we
gaan samenwerken voor de verkiezingen. Onze beide partijen blijven afzonderlijk bestaan.
We willen de krachten bundelen voor de verkiezingen. We willen verenigen in de plaats van
versnipperen.


Onze samenwerking is een eerste stap naar een lijst met al wie dat het roer wordt omgegooid
en in de lijn ligt met onze oplossingen. We kijken daarvoor onder meer naar de mensen van
de Lijst Dedecker, het vroegere VLOTT bijvoorbeeld, en naar al wie zich niet meer terugvindt
in de VLD en andere traditionele partijen. Evident ook naar de beweging die kritisch stond
tegenover het coronabeleid. Naar al wie vindt dat het tijd wordt om zijn
verantwoordelijkheid te nemen.


Michael Verstraeten Henning Van Duffel
Voorzitter Vrijheid Voorzitter Volksliga

Extreem rechts is tegen de vrijheid

Sommigen onder jullie denken dat extreem rechts in Vlaanderen voor de vrijheid is. Dit is echter een foute mening en ik ga dat in deze tekst bewijzen!

BELASTINGEN

Libertariërs zoals het Nationaal-Libertarisch Kompas willen het huidige belastingsysteemgrondig hervormen. We pleiten voor een vlaktaks van 15% en we willen dat de superrijken zoals de Hutsjes en de Couckes niet alles kunnen aftrekken van de belastingen. Libertariërs vinden dat niet enkel de gewone man zoals u en ik belastingen moet betalen, maar dat zeker de superkapitalisten, de elite dus hun steentje mogen bijdragen. Extreem rechts belooft enkel beperkte belastingsvermindereringen als Vlaanderen onafhankelijk wordt en in de parlementen, vooral het Europese, komen ze steeds op voor de belangen van de superrijken. Mensen kunnen enkel vrij en zorgeloos leven met lage belastingen. Een stem op extreem rechts zal dus niets veranderen aan het huidige onterechte belastingsysteem!

STAAT

Libertariërs zoals het Nationaal-Libertarisch Kompas willen een zo klein mogelijke bestuurde, welisbaar onafhankelijke staat Vlaanderen. We willen dat de macht verdeeld wordt naar lagere beslissingsniveaus zoals de provincies, de regio’s en de gemeenten. We vinden dat de staat de burger zoveel mogelijk met rust moet laten en zoveel mogelijk ipv de mensen te pesten ze in vrijheid laten leven! Extreem rechts wil echter een sterke staat Vlaanderen met nog meer wetten en regeltjes, dat noem ik geen vrijheid!

VRIJE MENINGSUITING

Libertariërs zoals het Nationaal-Libertarisch Kompas zijn voor de absolute vrijheid van meningsuiting, zowel qua gesproken als geschreven taal. Van ons mag en moet alles gezegd worden, ook in de media. We zijn ook voor bindende referenda, wat dat is pas vrijheid! Extreem rechts is enkel voor de vrije meningsuiting als het hun zelf past Uiteraard vinden ze het Cordon Sanitaire tegen hen anti-democratisch, maar denkt u echt dat u in een Vlaanderen onder extreem rechts bestuur alles zal mogen doen wat niet strafbaar of oneervol is of alles mogen zeggen wat u wil. Vergeet dat maar schoon want extreem rechtse vrijheid is enkel schijn!

POLITIESTAAT

Libertariërs zoals het Nationaal-Libertarisch Kompas willen geen sterke politiestaat met op elke hoek van de straat een politieagent. Laat dat duidelijk zijn. Criminaliteit moet voor ons ook aangepakt worden, maar de buitensporig hoge straffen die extreem rechts op criminaliteit wil leggen zijn uitermate hoog. Het zal uw eigen kind maar zijn dat heropgevoed moet worden. Libertariërs gaan er van uit dat in de meeste gevallen de politie en het gerecht niet uw beste vrienden zijn! Dit vergeten blijkbaar veel kiezers van extreem rechts.

BESLUIT

In deze opinietekst heb ik aan de hand van 4 belangrijke voorbeelden aangetoond dat extreem rechts niet de grootste vriend van de vrijheid is! Wat kan u dan wel doen als gewone burger? Alle vrijheidsgezinde teksten delen op de sociale media en als burger u blijven verzetten tegen de wetten van de elite tegen onze vrijheden. De strijd zal moeilijk zijn en de strijd voor een grote libertarische partij ook! Bedankt om mijn artikel te lezen en eventueel te delen!

Geschreven door Erik De Ridder

We leven niet meer in een democratie

In theorie is Belgie, alhoewel ik liever in een vrij Vlaanderen zou leven, een democratie waarin alle burgers gelijke rechten hebben. Wie hier openlijk kanttekeningen bij zet, kan rekenen op felle tegenstand. We leven toch in een vrij land? We zijn toch gelijk voor de wet? Ons parlement wordt toch democratisch gekozen? En het definitieve argument dat alle andere argumenten overbodig moet maken: we hebben het hier zoveel beter dan in <land naar keuze invullen>. Wees blij dat je in Belgie woont! Maar is dit waar of is het alleen maar een droombeeld waar velen zich aan vastklampen?

Er is iets dat me opviel deze week (ik schrijf dit op 30/03). Volgens premier De Croo is België ‘groot voorstander’ van autonome militaire eenheden onder EU-vlag. Werkelijk? Zijn de inwoners van deze ‘democratie’ hier ooit over geraadpleegd? Natuurlijk niet. De Croo is de vertegenwoordiger van de bevoorrechte klasse die zichzelf als alle Belgen ziet. Wat zij met elkaar uitdenken = de mening van de burger. Wat gewone burgers hiervan vinden, doet niet ter zake. Zij zijn niet België, zij kunnen maar beter luisteren naar degenen die het beter weten, de bevoorrechte klasse dus.

Het verschil tussen vrijheid en dictatuur? — “When governments fear the people, there is liberty. When the people fear the government, there is tyranny.”

DE ONDERKLASSE HEEFT NIETS TE ZEGGEN

Deze arrogante houding over de EU is helaas geen uitzondering. De bevoorrechte klasse bepaalt welke koers wij als land varen, en neemt daarbij een loopje met de democratie. In juni 2020 verscheen er een artikel van een linkse, dat hij links is doet er even niet toe! Hij onderzocht wat hoger en lager opgeleiden eigenlijk wilden en hoe vaak hun wensen in beleid werden omgezet. Hij kwam tot de schokkende conclusie dat de wensen van hoger opgeleiden – vooral als ze ook nog een hoog inkomen hadden – altijd de doorslag gaven.

De onderklasse (wij, het gewone volk) heeft geen schijn van kans als de bovenklasse er anders over denkt. Hij beschreef wat de gevolgen zouden zijn als alle groepen werkelijk gelijk zouden worden vertegenwoordigd: ‘Om een paar voorbeelden te noemen: sociale voorzieningen zouden worden uitgebreid, de verschillen tussen rijk en arm zouden kleiner zijn, immigratie zou meer worden beperkt, criminaliteit zou harder worden bestraft en Europese integratie zou worden teruggeschroefd.’ Dit rijtje zal u misschien bekend voorkomen… het wordt ook wel populisme genoemd. Ook mij als libertarier wordt verweten een populist te zijn!

OLIGARCHIE

In feite heeft het grootste deel van België al lang geen inspraak meer. We leven in een maatschappij waarin een bevoorrechte groep de macht in handen heeft en de eigen belangen vooropstelt. Maar dit is een werkelijkheid die het natuurlijk niet zo lekker doet bij de kiezers. En dus werpen de leden van het establishment zich op als verdedigers van de democratie. Ze hebben de mond vol van democratische waarden en zetten uitverkoren groepjes op een voetstuk om maar te bewijzen hoe tolerant en ruimdenkend ze zijn.

Tegelijkertijd zijn ze helemaal niet zo ruimdenkend als het over gewone mensen gaat. Ze kijken neer op mensen die anders denken over zaken als immigratie, QR-codes, vrijheid, democratie, nationalisme, staat, elite, criminaliteit of de EU. Ze willen hier niet eens over in discussie, want hun gelijk is boven elke discussie verheven. Een rapport over de kosten van immigratie vinden ze xenofoob. Maatregelen tegen criminaliteit zijn al snel racistisch en zorgen over de EU zijn natuurlijk bekrompen. Mensen die zich niet laten vaccineren zijn uiteraard dom. Burgers die kritiek op hen hebben zijn dan ‘populisten’ of zelfs ‘extreemrechts’ of erger.

Wat eenlingen roepen op twitter, in de media of zelfs in het parlement kunnen we nog afdoen als incidenten. Erger is het als het establishment deze vergelijkingen langdurig als wapen inzet tegen een groot deel van de bevolking. Met het establishment bedoel ik hier de gevestigde orde: politiek, media, wetenschappers, de top van het bedrijfsleven en van de overheid. Deze groep heeft de macht in België en al zitten er natuurlijk ook andersdenkenden in (de meesten dan nog gecontroleerde oppositie van PVDA/PTB en VB), de tendens is duidelijk. Niet allemaal zullen ze het hardop zeggen, maar velen voelen zich verheven boven de gewone burgers. Zij zijn verstandiger, ruimdenkender, hoogstaander; zij zijn de echte democraten.

DEMOCRATIE TEGENOVER EXTREEMRECHTS

Ik las een proefschrift over extreemrechts, alhoewel ik liberaal libertarier ben en er stond een definitie van extreemrechts die voortbouwde op het werk van andere politicologen. ‘Voor dit proefschrift is ervoor gekozen om dicht bij de definitie van McGowan te blijven, verrijkt met de door Mudde en Carter genoemde kenmerken en elementen. De definitie luidt dan ook als volgt: Individuen zijn extreemrechts wanneer zij een uitgesproken ideologie hebben die wordt gekenmerkt door nationalisme, racisme, xenofobie, een antidemocratische houding en/of de roep om een sterke staat.’

Deze definitie lijkt heel redelijk, tot we gaan kijken hoe de termen gedefinieerd worden. Voor dit stuk licht ik er maar een uit: antidemocratisch. Op bladzijde 29 staat namelijk: ‘In de helft van de onderzochte studies kwamen vijf elementen steevast naar voren: nationalisme, racisme, xenofobie, antidemocratische houding (ook wel: anti-establishment) en de roep om een sterke staat (ook wel: ‘law and order’- standpunten).’

Komt dat even mooi van pas voor de gevestigde orde. Het establishment wordt hier gelijk gesteld aan de democratie, en kritiek op het establishment is dan antidemocratisch en een kenmerk van extreemrechts. We kunnen onze schouders ophalen over een definitie in een of ander proefschrift, maar heeft u hier brede verontwaardiging over gezien? Welnee. Dit is een denkwijze die keurig aansluit bij de onderbuikgevoelens van de bevoorrechte klasse, al mogen we dat vast geen onderbuikgevoelens noemen. Dat is een term die gereserveerd is voor WIJ de onderklasse die ik als libertarische vrijheidsstrijder verdedig.

HET KERNPROBLEEM

In dit landje kunnen gewone burgers de staat niet vertrouwen. Ze weten dat zij hard gepakt zullen worden als zij een foutje maken terwijl leden van het establishment straffeloos wegkomen met veel ergere zaken. (zie bv. de zaak Sihame EK) In België bepaalt datzelfde establishment op alle terreinen wat er gebeurt, ook als de gevolgen vooral terecht komen bij de gewone burgers. Als die gewone burgers dan kritiek uiten worden zij weggezet als populisten of extreemrechts. De macht heeft alle troefkaarten in handen. Is dit land werkelijk nog een democratie?

Het kernprobleem dat aan de basis van alle andere problemen ligt, is de kortzichtige arrogantie van grote delen van ons establishment. De opportunistische machtsgreep van onze huidige politici in de coronacrisis is daar slechts het laatste voorbeeld van. Verstandig beleid was te veel gevraagd, liever gebruikte men de crisis voor politiek gewin. Nu ook in de bovenklasse de kritiek aanzwelt want de inflatie zal dit jaar enorm hoog zijn, en dat zullen niet enkel wij, maar ook de elite voelen, zal er wel een koerswijziging volgen, maar dat is lapwerk. De echte koerswijziging zou veel dieper moeten gaan.

België kan een prachtig land zijn, alhoewel een vrij Vlaanderen beter zal zijn. Maar daarvoor is het hard nodig dat onze bovenklasse eens grondig in de spiegel gaat kijken. Want op dit moment is België BelZIEK en zeker geen democratie waarin alle burgers gelijke rechten hebben. Het is een klassenmaatschappij. geregeerd door de elite.

Gewone man, de onderklasse voor de tirannieke bovenklasse, kom in het verzet! Steun NU het libertarisme, steun de democratie, steun de vrijheid, steun ons, het Nationaal-Libertarisch Kompas en deel ons zoveel mogelijk op sociale media! Overweeg de volgende verkiezing een stem op VolksLiga, een partij met propere handen die ik volledig steun!!!

Geschreven door Erik De Ridder

Deel 1: De wil naar vrijheid uitoefenen

De Westerse mens is over hoge bergen als de Himalaya geraakt, doorgedrongen tot de dichtste oerwouden, door ijs geploeterd naar de Noord- en Zuidpool, en zelfs diep de zee en de aarde in. Zo hebben onverschrokken Westerse ontdekkingsreizigers de buitenwereld verkend. De wereld van de geest, het uitgestrekte continent van het bewustzijn, bleef echter min of meer tot de psychologen Carl Gustav Jung, Sigmund Freud en tijdgenoten grotendeels onbekend. Vóór hen waren een aantal woestenijen ontdekt door psychologen, maar daarachter lagen uitgestrekte onontgonnen mentale gebieden.

De volgende pagina’s leren ons geleidelijk hoe we de wilskracht in ieder van ons kunnen ontwikkelen, naarmate we ons tegenwoordig meer bevinden in een wervelende, tumultueuze wereld van tegenstrijdige krachten die al onze vrijheden bedreigen. We kijken naar ze, we zien ze, we worden gedwongen om hun domme maar gevaarlijke wetten toe te passen, waarvoor we onszelf vaak hulpeloos zien totdat we ons als verzetsstrijders activeren. Ondertussen ervaren we ook een sterk gevoel van frustratie omdat we naar onverwachte bestemmingen worden gedreven beheerst door de heersende elite.

In vervlogen tijden zijn wijzen op avontuur gegaan in deze zeldzame gebieden van menselijk bewustzijn zonder de bekende en wetenschappelijke resultaten van vandaag, en van daaruit werden de wereldreligies gesticht op basis van pure speculatie, waar god en mens tot op de dag van vandaag een compleet mysterie blijven.

Carl Gustav Jung vestigde onze aandacht op het domein van betekenissen achter de wereld van uiterlijke dingen. Tegenwoordig kennen we de redenen voor massa’s onverteerde ervaringen, rusteloosheid, gerafelde zenuwen en psychische stoornissen. Van daaruit lijdt ook het fysieke lichaam, dat op de geest reageert. Onopgeloste en niet-onderzochte spanningen die ziekte en kommer veroorzaken, worden in het bewustzijn opgebouwd, terwijl artsen vaak rust en stilte voorschrijven. Het lichaam is gemakkelijk in te stellen; het is een heel andere zaak om de geest tot rust te brengen. Ondertussen moet elke vrijheidsstrijder afzonderlijk, aangezien we allemaal strijders zijn, toelaten dat innerlijke creatieve energieën constructief worden gekanaliseerd, en dit door het uitoefenen van de wil of wil-tot-kracht.

Met de uitgeoefende individuele wil, die uiteindelijk de uitgeoefende collectieve wil van heel het volk
vormt, zullen we dit land terug echt vrij maken. Een veranderde en betere wereld in een libertarische
samenleving moet opnieuw tot stand worden gebracht door het enorme reservoir van “gewone mensen die het beu zijn” aan te boren, zodat de vrije libertarische maatschappij uiteindelijk zegevierend onder ons kan worden gevonden. Uiteraard moeten we positieve bedoelingen en krachten in onze samenlevingen koesteren en elke aangelegenheid tot positieve verandering steunen. Onze houding moet een van de “Triomfen van de Wil” zijn, over de krachten van de fanatiek heersende klasse mentaliteit zoals die tegenwoordig wordt aangetroffen.

De volgende delen en deze pagina zijn geschreven als een introductie en een gids voor de ‘wil’-ervaring en training. Het is een hulpmiddel voor de snelle verkenning, ontwikkeling en benutting van de wil, beschrijft de kwaliteiten en verschillende aspecten ervan en hoe deze het beste kan worden bediend.

In het licht van de heersende elite-regeringen mogen we ons echter nooit zwak of onmondig voelen, omdat we samen de stroom van de huidige antivrijheidsgebeurtenissen kunnen en moeten veranderen. Iedereen zou voor zichzelf moeten denken in het besef dat de huidige regeringsacties om onze vrijheden die ze ons opleggen, gedoemd zijn te mislukken, en dat al hun inspanningen uiteindelijk tevergeefs zijn, hoe sneller libertariers opstaan en het liefst de macht verwerven of toch tenminste de libertarische partij VolksLiga in de parlementen en de gemeenteraden, des te meer kans op een vrije samenleving alhoewel eigenlijk zoals we verder zullen leren, de wil van het volk voor verandering het allerbelangrijkste blijft.

Ik vertrouw erop dat de ontwikkeling van de “WIL” van iedereen een substantiële rol kan spelenbij het aanbreken van een nieuw tijdperk voor het vrijheidsdenken dat ik libertarisme noem. Ik laat de volgende stap over aan jullie, de ‘gewone mens die het beu is”.

Dit artikel wordt uiteraard vervolgd in deel 2!

Geschreven door Erik De Ridder en Geoff.