Cordon sanitaire dient de francofoon-Belgische agenda

Ten éérste wil ik zeggen dat het Nationaal-Libertarisch Kompas tegen het ondemocratische cordon sanitaire is.

N-VA-voorzitter Bart De Wever wil na de verkiezingen van 2024 met de PS een ‘ordentelijk scheidingsakkoord’ bedisselen, het zogenaamde “Herrenakkoord”. Samenwerking met het Vlaams Belang wordt door hem anderzijds uitgesloten, ook als de twee samen een absolute meerderheid in Vlaanderen halen. Dat konden we al uitvoerig vernemen via de media.

Het roept een enorm slecht gevoel op bij de gemiddelde Vlaamse en zeker Vlaams-nationale kiezer. De boedelscheiding wordt door de N-VA in komkommertijd periodiek opgevoerd, om dan weer weggezet te worden als utopisch en irrealistisch. Het heeft de geloofwaardigheid van de partij behoorlijk aangetast, de slechte peilingcijfers spreken voor zich.

In feite zijn in dit verhaal twee feiten dominant: de angst van francofoon België om zonder Vlaanderen in het financieel bankroet terecht te komen, en anderzijds de hete adem van het Vlaams Belang die Bart De Wever in zijn nek voelt.

Beide krachten samen drijven de PS en de N-VA onweerstaanbaar naar elkaar toe. Het cordon sanitaire is uitgevonden door de Vlaamse linkerzijde (vooral de Groenen) om haar minderheidspositie te compenseren, en francofoon België heeft het geschenk in dank aanvaard. Vandaag zijn de Waalse socialisten de grootste fan van het cordon: hun plan klopt als een bus. Zij willen België samenhouden en vooral de sociale zekerheid niet splitsen. Zaken doen met de N-VA hangt voor hen primair af van de mate waarin de partij afstand blijft houden van het Vlaams Belang.

Dus laat De Wever geen gelegenheid voorbij gaan om het VB weg te zetten als ranzige partij waar geen zaken mee te doen vallen.  Meteen wordt ook het separatisme verticaal geklasseerd als een irrealistisch ‘Catalaans scenario’. Het moet Magnette en co. als muziek in de oren klinken.

Een ‘scheidingsakkoord’ anderzijds met Paul Magnette zal nooit meer zijn dan de zoveelste staatshervorming, waarbij de Franstaligen tussen de punten en de komma’s allerlei waarborgen zullen afdwingen om financieel overeind te blijven. Daar zijn ze goed in, en het is ook bittere noodzaak want het geld is op ten zuiden van de taalgrens.

Dat weet De Wever ook, maar zijn haat tegen het Vlaams Belang en zijn obsessie om een economisch centrumrechts verhaal te schrijven binnen de Belgische constructie, blokkeren elke afscheidingspiste. Zijn afkeer van het Vlaams Belang, die wortelt in de implosie van de Volksunie anno 2001 — de partij die eveneens fout gokte op Belgicistische participatie — doet hem in een taalgebruik belanden dat ronduit karikaturaal aandoet.

Net daardoor plaatst hij VB-voorzitter Tom Van Grieken in een comfortabele zetel: met elk voorstel tot samenwerking oogst Van Grieken meer bijval bij de N-VA-achterban zelf. Dat moet De Wever nog nerveuzer maken, met als resultaat nog meer cordontaal. Een neerwaartse spiraal die een intelligent man als hij allicht met enige gekweldheid moet beleven. Het is juist de verdeeldheid die de vijand sterker maakt.

Deze patstelling kan alleen doorbroken worden als er in 2024 een V-alliantie tot stand komt, misschien zelfs als verkiezingskartel. Dan kan er écht ‘gepraat’ worden met francofoon België vanuit een machtspositie. Het Vlaams Belang wordt in Vlaanderen de grootste partij en zal uiteraard haar rechts-identitaire agenda willen verzilveren, dat is een waarheid als een koe. De Wever kan dan nog wel het intellectuele leiderschap opeisen van deze historische alliantie, en als hij de Vlaamse principes laat primeren op de partijstrategie doet hij dat ook. Wie zou hem het eerste presidentschap van de Vlaamse republiek misgunnen?

Benieuwd of de De Wever deze ultieme afspraak met de geschiedenis zal maken in het belang van Vlaanderen. Wij van het Nationaal-Libertarisch Kompas kijken met een visademke toe.

Confederalisme neen, Vlaamse onafhankelijkheid ja

In de krant van het afgelopen weekend las je dat N-VA-voorzitter Bart De Wever een “herrenakkoord” heeft met de Waalse PS onder leiding van Paul Magnette om na de verkiezingen van 2024 confederalisme in te voeren.

Volgens Bart De Wever is dit een grote overwinning en moeten alle Vlaams nationalisten hem steunen. Als Nationaal-Libertarisch Kompas behoren we echter tot de radicale Vlaamse Beweging! Voor ons is confederalisme een halve overwinning, een pyrruszege. We blijven strijden voor het maximale, een autonome Vlaamse staat.

Ook wil De Wever nu de Vlaams Belangkiezers oproepen om terug N-VA te steunen/kiezen omdat volgens hem het Belang nooit aan de macht komt en hij het beste alternatief is.

Wij als Nationaal-Libertarisch Kompas zeggen, stem niet op deze softe N-VA en kies voor radicale Vlaams Nationalisten, het liefst op libertaire lijsten!

Uw dienaar: Erik De Ridder