Laat milieuactivisme niet veranderen in antikapitalisme (of erger)

Het is duidelijk dat we een probleem hebben met klimaatverandering en vervuiling. De wereld warmt op, we verliezen soorten en plastic teistert onze oceanen. Deze expansieve problemen zijn niet gemakkelijk op te lossen, hoewel we de afgelopen jaren aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt in de richting van de ontwikkeling van alternatieve energie, emissiereductie en het behoud van soorten. Helaas wordt milieubewustzijn vaak gebruikt als een dogma door degenen die ons economisch systeem radicaal willen zien veranderen. Als we het kapitalisme maar omver konden werpen, zo luidt de redenering vaak, zouden we stoppen met het exploiteren van onze aarde voor winst! Soms zijn deze argumenten ogenschijnlijk pragmatisch: radicale problemen vragen om radicale oplossingen. Op andere momenten zijn het moralistische oproepen om recht te zetten wat sommigen zien als een vreselijke overtreding tegen de aarde. Dat is verkeerd. Het vrijemarktkapitalisme is de oplossing, in plaats van het probleem. Hoewel milieuactivisme een prijzenswaardige en noodzakelijke beweging is, zou het een ernstige fout zijn om het antikapitalistisch te laten worden – of, erger nog, anti-menselijk.

Het kapitalisme draagt bij aan vervuiling voor zover de menselijke ontwikkeling dat doet. Naarmate vrije markten ontwikkelingslanden uit de armoede halen, neemt de vervuiling dramatisch toe. Er worden fabrieken gebouwd en kolen verbrand. Dit leidt ertoe dat mensen geloven dat kapitalistische bedrijfspraktijken verantwoordelijk zijn voor schade aan het milieu. Hoewel dit gedeeltelijk waar is, is het kortzichtig om te beweren dat we beter af zouden zijn zonder kapitalisme. Vervuiling is een neveneffect van ontwikkeling, een onvermijdelijk gevolg van de vooruitgang van de mens. Dat betekent niet dat er niets aan moet worden gedaan , maar arme mensen hebben niet de luxe om zich om vervuiling te bekommeren als ze nauwelijks genoeg voedsel hebben om te eten. Maar naarmate deze landen zich ontwikkelen en welvarend worden door vrije markten, piekt de vervuilingspiek die gepaard gaat met ontwikkeling eerst en begint dan af te nemen. Dit is mede een gevolg van de vraag vanuit de markt. Consumenten, nu rijk genoeg om op betrouwbare wijze in hun basisbehoeften te voorzien, kunnen hun aandacht richten op grotere zorgen zoals vervuiling. Ze willen geen bedrijven betuttelen die hun buurt naar roet laten ruiken. Ze kunnen het zich veroorloven om dat niet te doen. Milieuactivisme is een voorrecht van de welvarenden.

Het zou een catastrofale vergissing zijn om het milieubewustzijn over te dragen aan de antikapitalisten. Onder hun leiding zou de wereld niet alleen minder welvarend zijn, maar zouden we ook volledig door de knieën gaan in de strijd tegen klimaatverandering.

Klimaat en Milieu. Onderscheid maken tussen linkse Groene klimaatgekte en een proper milieu

Klimaat en milieu, veel genoemde termen in de hedendaagse politiek. Vaak ten onrechte worden deze termen door elkaar heen gebruikt. Dit is onjuist, verwarrend en moet beter uitgelegd worden. Aan het milieu kunnen we wel direct iets doen, het klimaat kunnen we echter níet veranderen, ondanks de heersende Groene klimaatgekte.

We kunnen simpelweg de aardbol niet veranderen/repareren. De burgers worden door de huidige politiek en mainstream media verkeerd voorgelicht. Het idee dat de mensheid dit wel zou kunnen is ijdele hoop en hoogmoed. Het is ook onwetenschappelijk. Immers wat zou dan de gedroomde ‘gemiddelde temperatuur’ moeten zijn? Daar is geen antwoord op en wetenschappelijk zal die er ook nooit komen.

We kunnen niet zelf het klimaat veranderen. En het is bij lange na nog niet eens goed duidelijk wát het klimaat doet veranderen. CO2 –toename is niet de hoofdfactor. De ‘demonisering’ van CO2 is compleet ongefundeerd. Er zijn veel verschillende factoren die van invloed zijn op het klimaat. Van zonnecycli tot schommelingen van de aarde, en bewegingen in de oceanen of tektonische platen. Niet alle veranderingen zijn slecht. Recente voorbeelden zijn dat er weer een ijs-toename plaatsvindt in Groenland en Antarctica. Als Nationaal-Libertarisch Kompas strijden we tegen deze linkse Groene klimaatgekte!

Los van de onwaarheden en hoogmoed is de breed uitgedragen verheerlijking van de Energie-Transitie, waarbij dan zoveel mogelijk alles op stroom gaat, technisch en financieel niet haalbaar. De burger wordt een worst voorgehouden die een ramp wordt op allerlei gebieden. In oude huizen in de binnensteden zijn warmtepompen niet of nauwelijks mogelijk. Mensen vergeten ook dat je eerst je huis moet isoleren en ventileren; ook dat kost veel geld. Elektriciteitskabels moeten hiervoor worden opgegraven en aangepast, een klus die niet zomaar is geklaard. De rekening komt straks bij de middenklasse terecht. Er zal geen geld meer zijn voor allerlei andere sectoren. Dat interesseert de Groene partij echter niet. Alle oude fossiele systemen moeten echter ook nog eens werkend blijven; ze zijn als back-up nodig voor calamiteiten en voor de momenten dat wind- en zonne-energie niet ‘winbaar’ is. Ook de kilometervergoeding is Groene onzin, het is niet bewezen dat ons rijgedrag invloed heeft op het klimaat.

Waar we ons wel op moeten focussen is het milieu. Oftewel onze directe leefomgeving. Het afval moet minder, de verwerking van afval moet schoner en zorgvuldiger. Betere zorg voor natuurgebieden en de herwaardering voor van lokale natuur is van belang.

We moeten dus meer inzetten op cradle-to-cradle productie & consumptie en vormen van een circulaire economie. Recyclen moet worden geperfectioneerd. De overheid moet investeren in dit soort initiatieven. Ondertussen moeten we internationaal regelen dat China geen vrij spel krijgt in vervuilende en milieuvernietigende politiek. Als Nationaal-Libertarisch Kompas zeggen we dus ja voor een proper milieu, nee tegen de Groene klimaatfundamentalisten!