Het gemeenschappelijke verhaal van het christendom, het nazisme en het marxisme

Iedereen kent het traditionele christelijke verhaal over de oorsprong van de mensheid, het concept van de erfzonde en het concept van redding en oordeel. Jehovah schept Adam en Eva. Adam en Eva eten de vrucht van de boom der kennis en krijgen kennis van goed en kwaad nadat ze verleid zijn door de slang (vaak genaamd Satan of Lucifer), en worden daardoor uit de tuin verbannen. Duizenden jaren later stuurt Jehovah Jezus, zijn enige zoon, om aan het kruis te sterven en zogenaamd de weg vrij te maken voor de verlossing van de mensheid. En uiteindelijk komt de dag des oordeels wanneer de gelovigen naar het koninkrijk van Jehova gaan en alle anderen tot de hel worden veroordeeld.

Dit is ook het verhaal dat door de islam wordt gedeeld, behalve dat het in de islam de profeet Mohammed is die leringen openbaart die de weg wijzen voor de mensheid. Ik moet erop wijzen dat de mythe van de erfzonde oorspronkelijk een joodse mythe was (die misschien ook zijn wortels had in oudere culturen), maar het verhaal van de val gevolgd door verlossing en oordeel is in wezen christelijk.

Maar zou je geloven dat hetzelfde verhaal wordt gedeeld door zowel de nazi- als de marxistische ideologie?

Blijkbaar geloofde de nazi-ideologie in hetzelfde kosmologische conflict dat ten grondslag lag aan het zoroastrische, christelijke en islamitische denken, alleen dat ze geloofden dat het Arische ras licht was en elk ander ras van de mensheid duister. Ze waren er op de een of andere manier van overtuigd dat de wereld ooit uit slechts één ras van mensen bestond (namelijk het Arische) tot de opkomst van verschillende rassen, en ze geloofden dat het paradijs op aarde zou worden geregeerd door het Arische ‘meesterras’ en tot stand zou worden gebracht door hun overheersing van de wereld en de vernietiging van zogenaamde “Untermenschen” .  Er is een soortgelijk geloof met betrekking tot het bestaan ​​van andere rassen in de kosmologie van Nation of Islam, die blijkbaar gelooft dat de hele mensheid vroeger zwart was en dat blanke mensen werden gecreëerd door een kwaadaardige wetenschapper genaamd Yakub.

De filosofie van Karl Marx benadrukt ook een soortgelijk verhaal. Karl Marx voerde samen met Friedrich Engels aan dat de primitieve menselijke samenleving oorspronkelijk een egalitaire samenleving was waar gemeenschappelijk eigendom de overhand had. In wezen primitief communisme, of Ur-communisme. Volgens dit verhaal eindigt dat tijdperk met de introductie van privébezit. Privébezit leidde volgens de geschiedenistheorie van Karl Marx tot monarchie, feodalisme en uiteindelijk kapitalisme, die allemaal worden beschreven als autoritair en slaafs van aard. Na een revolutie van de arbeiders tegen het kapitalisme, en na de opkomst van het socialisme, dacht Marx dat de samenleving onder de dictatuur van het proletariaat zou komen en dat dit uiteindelijk zou leiden tot de droom van een wereld zonder regeringen, wetten, naties, sociale klasse en privé-eigendom,

Is het patroon je al opgevallen?

Het christendom, het nazisme en het marxisme geloofden allemaal dat de wereld oorspronkelijk “perfect” was tot de opkomst van een of andere aberratie, en dat de wereld uiteindelijk gered zou worden door de verwijdering of vernietiging van die aberratie en dat er een perfecte orde zou ontstaan ​​op aarde. Voor christenen is de afwijking kennis, in het bijzonder de kennis om over goed en kwaad te beslissen. Voordat de slang Adam en Eva verleidde, waren ze hersenloze gedachteslaven. Voor de nazi’s was de afwijking raciale diversiteit in tegenstelling tot raciale “zuiverheid”. Voor marxisten is de afwijking privé-eigendom in tegenstelling tot collectief eigendom. Ze geloofden allemaal in een afwijking die was gebaseerd op dat wat de mens in staat stelde zich van anderen te onderscheiden of zichzelf een eigen identiteit te geven. De christenen veroordeelden het individuele denken, en de vrijheid daarvan, als erfzonde. De nazi’s veroordeelden biologische en raciale individuatie als ‘onmenselijk’. En marxisten veroordeelden de geboorte van privé-eigendom als gelijkwaardig aan de erfzonde. Ze veroordeelden individualiteit en droomden van een wereld waarin iedereen op de een of andere manier hetzelfde was. Het christelijk geloof schreef totale theocratie voor, de nazi-ideologie schreef totale raciale hegemonie voor en het marxisme schreef totaal egalitarisme voor. Als je erover nadenkt, weet ik zeker dat je je realiseert dat deze doelen toch niet zo verschillend zijn. Het enige verschil tussen hen zou hun houding ten opzichte van religie zijn, aangezien het marxisme religieus geloof omschrijft als onderdeel van de val uit de primitieve egalitaire samenleving. 

Ik heb ook het gevoel dat het verhaal achter alle drie de overtuigingen voortkomt uit Hesiodus’ mythe van de Gouden Eeuw, en de houding die eraan ten grondslag ligt. In de Griekse mythologie was de Gouden Eeuw een tijdperk waarin de mensheid in harmonie met de goden leefde, zonder moeite of verdriet, en waar de overvloed aan voedsel praktisch oneindig was, dus het was voor mensen niet nodig om landbouw te bedrijven. In het verhaal van Hesiodus eindigt deze Gouden Eeuw wanneer Zeus de Titanen verslaat, geregeerd door Cronus, en de mensheid regeert, en dan steelt Prometheus het vuur van de goden, dat door Zeus werd onthouden, en gaf het aan de mensheid. Door dit te doen, gaf Prometheus elke persoon de bron van intellect, geest en de drang om het nest te verlaten en zijn eigen pad uit te stippelen en zichzelf te individualiseren, en Prometheus werd ervoor gestraft. De Grieken geloofden dat elk tijdperk (behalve het heroïsche tijdperk) steeds slechter werd, waarbij de mensheid steeds meer voor zichzelf moest zwoegen. Zo smachtten de Grieken naar de dagen dat ze in harmonie met de goden leefden, en Prometheus werd negatief beoordeeld omdat hij de mensheid naar opeenvolgende tijdperken van lijden leidde. Het verschil is dat er in het Griekse denken geen enkele voorstelling lijkt te zijn van een utopie die plaatsvindt aan het einde van de menselijke geschiedenis, veroorzaakt door het wegnemen van een veronderstelde afwijking in de mensheid. Het enige dat in de Griekse mythologie zeker is, is dat op een dag de huidige generatie van de mensheid zal worden vernietigd zoals eerdere generaties. 

Ik weet eerlijk gezegd niet waar deze Gouden Eeuw-mentaliteit vandaan komt, en ik heb niet het gevoel dat het idee van een perfecte samenleving in het begin die in de loop van de tijd degenereert een echte basis heeft in de werkelijke menselijke geschiedenis. Als er iets is, is de menselijke beschaving voortdurend in ontwikkeling en ten goede gevorderd, en ons begrip van de wereld is in de loop van de tijd eveneens geëvolueerd. Of dat wordt toegeschreven aan het vuur van Prometheus, is voor jouw mening . Maar serieus, zou je echt willen dat de mensheid terugvalt naar het stenen tijdperk, het paleolithische tijdperk, of de dagen dat we equivalent waren van chimpansees? Want naar mijn mening is dat wat het verhaal van de Gouden Eeuw lijkt aan te moedigen. Het moedigt regressie aan in plaats van meer begrip, en tribalisme in plaats van geïndividualiseerd bestaan. En in de vorm van een christelijke, nazi- en marxistische ideologie is dit zelfs nog flagranter omdat het individuatie op alle niveaus veroordeelt en een staat van homogeniteit verlangt. In zekere zin kan dit op zijn eigen manier als een regressie worden opgevat.

bron en vertaald: https://mythoughtsbornfromfire.wordpress.com/2015/05/18/the-common-narrative-of-christianity-nazism-and-marxism/

Opmerkingen voor Christenen

Het begin van de christelijke jaartelling is te situeren in Rome, rond het hoogtepunt

van de Romeinse beschaving. Rome’s suprematie was in de toen bekende wereld vrijwel

onbetwist en het was het begin van een lange periode van vrede. Die zogenaamde Pax Romana (Romeinse Vrede) duurde ongeveer 200 jaar beginnend met het bewind van Caesar Augustus. Rome was behoorlijk geletterd, daar

waren vele grote schrijvers, geleerden, historici, beeldhouwers en schilders, om

andere vooraanstaande mannen van filosofie en geleerdheid niet te noemen. Daarom is het zeer

vreemd dat we, ondanks de grote commotie die zogenaamd was aangekondigd

rond de geboorte van Christus en ook zijn kruisiging (volgens de bijbel), niet één enkele historicus of schrijver uit die tijd kennen die het de moeite waard vond om er een notitie van te maken

in hun geschriften. Buiten de gefabriceerde bijbelse geschriften heeft geen Romeinse

historicus, geen enkele Romeinse schrijver en geen enkele Romeinse toneelschrijver ook maar iets achtergelaten

dat aangeeft dat hij ook maar het flauwste besef had dat deze zogenaamd grootste van alle groten

in hun midden was en predikte wat de grootste leer van alle wordt genoemd: het Nieuwe Testament.

Caesar liet omvangrijke geschriften na, die vandaag nog steeds bestaan

en kan kunnen worden bestudeerd door onze middelbare school jongens en meisjes, . Christus zelf, die

zogenaamd de grootste boodschap om aan het nageslacht te bezorgen had die de wereld ooit heeft

gekend, liet niet het minste stukje papier achter waarop hij een woord had geschreven. Dit wordt in feite door de bijbelse literatuur zelf bevestigd, er wordt alleen vermeld dat hij ooit in het zand heeft geschreven.

Vandaag de dag kunnen we nog steeds de grote redevoeringen en geschriften van Cicero bestuderen. Hij liet meer dan 800 brieven achter, die we tot op de dag van vandaag kunnen bestuderen. We kunnen hele boeken bestuderen

van wat Marcus Aurelius schreef, we kunnen bestuderen wat Aristoteles, Plato

en tientallen anderen schreven die uit dezelfde tijd waren als het

begin van de christelijke jaartelling, of eraan voorafgingen. Maar vreemd genoeg is er geen woord of geschrift

dat kan worden toegeschreven aan Jezus Christus zelf. 

De Grieken en Romeinen uit die tijd, en zelfs vroeger en daarna, hadden

de kunst van het beeldhouwen ontwikkeld tot een echte kunst met grote K.

We kunnen bustes vinden van Cicero, van Caesar, van Marcus Aurelius en talloze andere Griekse en Romeinse hoogwaardigheidsbekleders, belangrijke en mindere belangrijke, maar niemand lijkt dat te hebben gedaan voor Jezus.

Niemand vond het belangrijk genoeg om een ​​afbeelding van Jezus Christus te maken. 

De reden daarvoor is ongetwijfeld dat er destijds geen model was. Er waren

ongetwijfeld tal van bekwame kunstenaars en schilders in die tijd, maar vreemd genoeg nam niemand de tijd of had interesse genoeg om een ​​gelijkenis hiervan te schilderen.

Zogenaamd de grootste van alle leraren, die in feite werd uitgeroepen tot de “Zoon van

God’, kwam naar de aarde. Maar er is nooit een schilderij gemaakt van deze man, die, naar ons wordt verteld, grote menigten om zich heen verzamelde en grote consternatie en vrees veroorzaakte, zelfs voor koning Herodes van Judea zelf. Dit is allemaal heel, heel vreemd,

wanneer, zoals de Bijbel beweert, de geboorte van Jezus Christus werd ingeluid met grote…

fanfare en geweldige proclamaties. Engelen kondigden zijn geboorte aan en een buitengewoon

heldere ster wees naar zijn geboorteplaats. Dit zijn mijn bemerkingen aan u, beste Christen!